به دانه

نام علمی : Cydonia oblonga

نام رایج :

به دانه ، به جنگلی ، شال‌به

ترکیبات شیمیایی :

داخل میوه‌ی «به» دانه‌هایی به رنگ قهوه‌ای یا قهوه‌ای تیره وجود دارد. این دانه‌ها منبع بسیار خوبی از موسیلاژ (لعاب) هستند و حدود 20 تا 22 درصد وزن دانه را لعاب روی آن تشکیل می‌دهد.

به دانه تشکیل شده از ترکیبی به نام پکتین که از کربوهیدرات‌های پیچیده است.
به دانه حاوی آنتی اکسیدان های خاصی است که با این رادیکال های آزاد سرطان زا مقابله می کنند.

خواص دارویی :

رفع التهاب مخاط

ضد سرفه

ضد گرفتگی صدا

استفاده در محصولات آرایشی

مجعد کردن مو

آهار دادن پارچه

ضد باکتریایی قوی

رفع بوی بد دهان

رفع گلو درد

رفع آفت های دهانی

درمان سوختگی

رفع سرفه های خشک

کاهش وزن

کنترل وزن

طعم دهنده غذا

مقوی سیستم گوارش

درمان زخم معده

درمان یبوست

درمان اسهال

کاهش ابتلا به بیماری های قلبی

کاهش گلسترول

استحکام رگ ها

جلوگیری از تصلب شراین

کاهش فشار خون

ضد سرطان

مضرات :

توجه داشته باشید که دانه «به» را باید فقط به طریقی که گفته شد، مصرف کرد و هرگز نباید آن را به صورت له‌شده یا خردشده، جوشاند و خورد، زیرا با این کار، موادی به نام آمیگدالین در «دانه به» تجزیه (هیدرولیز) می‌شوند و اسید سیانیوریک تولید می‌کنند که اسیدی خطرناک است.

با مکیدن یا خوردن دانه به، لعاب از روی آن جدا و دانه بدون هیچ تغییری دفع می‌شود. در این صورت خطر تولید اسید سیانیوریک وجود ندارد، اسید سیانیوریک فقط با له یا خرد شدن دانه در محیط معده تولید می‌شود.